Ooit, heel lang geleden, zo lang geleden dat ik niet meer weet hoe lang geleden, leerde ik communiceren via tactiele gebaren. Het heette toen nog vierhandengebarentaal. Het is in principe Nederlandse GebarenTaal (NGT), zoals we die allemaal kennen van de corona persconferenties met Irma Sluis. Echter houdt de persoon die luistert in dit geval losjes de handen vast van degene die praat. Zodat je kunt voelen wat er gezegd wordt. Op deze manier kunnen doofblinde mensen communiceren.
Ik weet nog goed dat ik het destijds ontzettend leuk vond om te leren. Een taal die speciaal voor mij en mijn lichaam bedoeld is! Communicatie die is afgestemd op het feit dat tast mijn primaire zintuig is. Daar werd ik, net zoals bij braille, heel blij van. Maar ik kwam destijds in de praktijk niet veel situaties tegen om tactiele gebaren in te gebruiken. Daardoor verwaterde het een beetje.
Inmiddels is dat aan het veranderen. Ik ga vaker op stap met een tactiele gebarentolk. Een afspraak voor een tweede saunabezoek is gemaakt en binnenkort gaan we naar een cabaretvoorstelling. Dit zijn dus situaties waarin ik óf geen CI’s draag, óf deze voor iets anders moet inzetten (het verstaan van de cabaretier met behulp van de audio ondersteuning die door het theater gefaciliteerd wordt.) Twee keer bezocht ik een toneelvoorstelling waarbij een blindentolk van Stichting Komt Het Zien! audiodescriptie verzorgde. Hij vertelde in gesproken taal tussen de dialogen door wat er op het toneel te zien was. Ik zat met twee koptelefoons op, aan het ene CI de audio ondersteuning en aan de andere de blindentolk. Dat werkte niet voor mij. Veel te heftig en te intensief. Voor horenden werkt het vast prima, maar ik ben doof. Voor mij werken ondersteunende tactiele gebaren zoveel beter. En nu ik bij het eerste saunabezoek weer heb geproefd hoe fijn het is, wil ik het zelf ook weer goed kunnen. Zodat ik tactiele gebarentolken voor steeds meer dingen kan inzetten. Lezingen, tentoonstellingen, reisjes… Het ontlast dan ook het horen via CI’s. Het harde, schelle geluid is me vaak gewoon teveel. Ik vind het fijn om dat beter te kunnen doseren door in plaats van mijn “gehoor” mijn tast te kunnen aanspreken.
Na bijna zes maanden wachtlijst begin ik half mei bij Kentalis in Utrecht opnieuw met tactiele gebarentraining. Ik heb er enorm veel zin in. Vooral om er daarna de vruchten van te plukken.
