Omdat ik kwetsbaar ben

0
80
Donkerblauw blokje

Omdat ik weet dat ik kwetsbaar ben. Als bijvoorbeeld de oorlog echt zou komen. En ik niet weg kan rennen. Door de straten, naar veilige oorden. Zoals de mensen op het journaal. Omdat ik weet dat ik kwetsbaar ben. Ik zou niet ergens wat kunnen zoeken, kunnen schuilen. Het niet zo heel lang uithouden. En als de soldaten echt zouden komen. Dan zou ik enkel het hoofd opgeheven kunnen houden. Omdat ik weet dat ik kwetsbaar ben.

Dat weten maakt dat ik nu kan leven. Dat ik de vreugde in mijn aderen kan voelen stromen. Dat ik de lentelucht op kan snuiven. Dat ik kan fietsen tussen de bomen en de vogels. Omdat ik weet dat ik kwetsbaar ben. Dat maakt dat ik nu van hem kan houden. Zijn lichaam vast kan houden, onder de warme regendouche. Dat ik kan roeren in de pannen, geuren en smaken kan brouwen. De mooiste verhalen kan lezen. Omdat ik weet dat ik kwetsbaar ben. Dat maakt dat ik mijn cello steeds opnieuw kan pakken. Zonder angst kan bespelen. Mijn handen kan laten strijken langs de bloeiende magnolia.

Omdat ik weet dat ik kwetsbaar ben. Dat maakt dat ik nu kan kiezen. Voor de liefde. Voor jou.